AlsahBlog

BÝR GÜN MUTLAKA / ÞÝÝR / ATAOL BEHRAMOÐLU

28/5/2006 · Kategori: Siir

BÝR GÜN MUTLAKA

Bu gün seviþtim, yürüyüþe katýldým sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayý öðrenmeliyim bu
yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarým uzuyor, her yerde gümbür
gümbür bir telaþ
Gencim daha, dünyayý görmek istiyorum, öpüþmek ne
güzel, düþünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceðiz!
Bir gün mutlaka yeneceðiz, ey eski zaman sarraflarý! Ey kaz
kafalýlar! Ey sadrazam!
Sevgilim on sekizinde bir kýz, yürüyoruz bulvarda, sandviç
yiyoruz, dünyadan konuþuyoruz
Çiçekler açýyor durmadan, savaþlar oluyor, her þey nasýl
bitebilir bir bombayla, nasýl kazanabilir o kirli adamlar
Uzun uzun düþünüyor, sularla yýkýyorum yüzümü, temiz
bir gömlek giyiyorum
Bitecek bir gün bu zulüm, bitecek bu han-i yaðma
Ama yorgunum þimdi, çok sigara içiyorum, sýrtýmda kirli
bir pardesü
Kalorifer dumanlarý çýkýyor göðe, cebimde Vietnamca þiir
kitaplarý
Dünyanýn öbür ucundaki dostlarý düþünüyorum, öbür
ucundaki ýrmaklarý
Bir kýz sessizce ölüyor, sessizce ölüyor orda
Köprülerden geçiyorum, karanlýk yaðmurlu bir gün, yürüyorum
istasyona
Bu evler hüzünlendiriyor beni, bu derme çatma dünya
Ýnsanlar, motor sesleri, sis, akýp giden su
Ne yapsam...ne yapsam her yerde bir hüzün tortusu
Alnýmý soðuk bir demire dayýyorum, o eski günler geliyor aklýma
Ben de çocuktum, sevgililerim olacaktý elbette
Sinema dönüþlerini düþünüyorum, annemi, her þey nasýl
ölebilir, nasýl unutulur insan
Ey gök! senin altýnda sessizce yatardým, ey pýrýl pýrýl
tarlalar
Ne yapsam...ne yapsam...Dekart okuyorum sonradan...
Sakallarým uzuyor, ben bu kýzý seviyorum, ufak bir yürüyüþ
Çankaya' ya
Bir pazar, güneþli bir pazar, nasýl coþuyor yüreðim, nasýl karýþýyorum insanlara
Bir çocuk bakýyor pencereden hülyalý kocaman gözlü nefis
bir çocuk
Lermontov' un çocukluk fotoðraflarýna benzeyen kardeþi
bakýyor sonra
Ben þiir yazýyorum daktiloda, gazeteleri merak ediyorum,
kuþ sesleri geliyor kulaðýma
Ben mütevazi bir þairim, sevgilim, her þey coþkulandýrýyor
beni
Sanki aðlayacak ne var bakarken bir halk adamýna
Bakýyorum adamýn kulaklarýna, boynuna, gözlerine, kaþlarýna
yüzünün oynamasýna
Ey halk diyorum, ey çocuk, derken bende bir aðlama
Ýlençliyorum bütün bireyci þairleri, hale gidiyorum portakal
almaya
Ýlençliyorum o laf kalabaklýklarýný, kurumuþ yürekleri,
bireyin kurtuluþunu filan
Ýlençliyorum o kitap kurtlarýný, baðýþlýyorum sonradan
Uzun kýþ gecelerinden sonra kim bilir nasýl olur her þey
Uzun kýþ gecelerinden sonra, masallarda anlatýlan
Durup durup bunlarý düþünüyorum, bir sevinci bir hüzün
izliyor arkadan
Yüreðim ipe sapa gelmez bir bahar göðü, Türkçe bir yürek
kýsaca
Beklemek usandýrýyor, telaþlý telaþlý bir þeyler anlatýyorum
saðda solda
Bir otobüse biniyorum, inceliyorum bir böceði tutarak
kanatlarýndan merakla
Yürürdüm eskiden baharda, o yýkýntýlarýn ve çayýrlarýn
olduðu alanlara
Aklýma þiiri gelirdi o yaþlý Amerikalýnýn, sonbaharý anlatan
þiiri
Çayýrlar vardý o þiirde, baharý anýmsatan ne de olsa
Böylece yeniden hazýrlanýyorum bir coþkuya, yeniden
sokaklara fýrlamaya
Kendimi atmak için bir uçurumdan balýklama
Büyük ve mavi bir þey izlenimi var bende, gördüðüm
filmlerden mi ne
Bir þapka, telaþlý bir gök, sýcak yapay bir dünya
Anlat anlat bitmiyor, bitmiyor bendeki daüssýla
Bütün sevgilerimi harcayabilirim bir çýrpýda, yaðmurlu o
yollar geliyor aklýma
Benzin kokularý, ýslak direkler, babamýn esmer bir somun
gibi tombul ve sýcak elleri
Uyurdum. Bir de bakmýþsýn yeni bir film sinemada, þehirde
yeni bir kýz, kahvede yeni bir garson
O üzgün ve sabahlýklý dururdu balkonda...
Þimdi ne var hüzünlenecek burda, nedir bu çatlatan
yüreðimi bu telaþ
Sanki ölecek gibiyim, sanki birazdan polisler gelecek ya da
Gelip alacaklar kitaplarýmý, bu þiiri, sevgilimin
fotoðrafýný duvarda
Soracaklar babanýn adý ne, nerde doðdun, teþrif eder
misiniz karakola
Dünyanýn öbür ucundaki dostlarý düþünüyorum, öbür
ucundaki ýrmaklarý
Bir kýz sessizce ölüyor, sessizce Vietnam' da
Aðlayarak bir yürek resmi çiziyorum havaya
Uyanýyorum aðlayarak, bir gün mutlaka yeneceðiz!
Bir gün mutlaka yeneceðiz, ey ithalatçýlar, ihracatçýlar, ey
þeyhülislam!
Bir gün mutlaka yeneceðiz! Bir gün mutlaka yeneceðiz!
Bunu söyleyeceðiz bin defa!
Sonra bin defa daha, Sonra bin defa daha, çoðaltacaðýz
marþlarla
Ben ve sevgilim ve arkadaþlar yürüyeceðiz bulvarda
Yürüyeceðiz yeniden yaratýlmanýn coþkusuyla
Yürüyeceðiz çoðala çoðala...

(1965)

Ataol Behramoðlu

 

 

NE YAÐMUR…NE ÞÝÝRLER… Soruyorum sevgilime - Daraðacýndan Notlar’ý okudun mu ? Bu bizim hayatýmýz. Gece doluyor içeri Yýldýzlarýyla. Üç ilde Sýkýyönetim var. “Askeri savcý” Sözü Yer alýyor Günlük bir sözcük olarak Hayatýmýzýn sözlüðünde. Aþklar kelepçeli Güney Amerika’ da. Kederden Geberiyorum. Herkes hayatýný anlatýyor. Deli anneler Yýkýk binalar Paramparça Bir gençlik Yaþadýðýmýz. Hayatýmýzýn kanadýðýný görmüyor musun? - Daraðacýndan notlarý’ ý okudun mu? Ýþkence Ve umut Þiiri fýþkýrtýr. Ruhumun yaralarýný saracak Þafaðýn sözcüklerini Arýyorum. “Kalýn devrimci romanlarýn Sonundaki keder” Kalýn Devrimci Bir roman olarak hayatýmýz. - Daraðacýndan Notlar’ ý okudun mu? Sevgilim Seni Öpüyorum. Her gün Geçtiðim denize Yabancýlaþmasam Bütün hayatlarý Anlatabilsem. Ölüme karþý Dururken bir adam Tek bir mýsra halinde Hayatýný Okuyor. Çýldýrasýya Boðuntuluyum. Çýldýrasýya Bir özlem Günler ve Prag Ve trenler Ve alýp beni Götüren keder. Günleri zincire Vuruyorlar. Aþklar kelepçelidir. Güney Amerika Çe Gevara. Her þeyi bir bir Anýmsýyorum. Kalýn Devrimci romanlarý. Hayat Dolduruyor beni Nasýl Yýkýk bir binayý Gökyüzü doldurursa. - Daraðacýndan Notlarý’ ý okudun mu? Prag’ da Bir sevgilim var. Ve ikinci dünya savaþý Ve tanklar Ve ellerim Sana son kez dokunduðunda Artýk Senin Olmayacaðýný bilmek; Artýk Olmayacaðýmýz. Çünkü Çýkýþ yok buradan. Silah sesleri Bir bahar. Ey uçuþan Güvercinleri kalbimin. Ey bir imkaný Yaþamak duygusu. Ey içime Sindirdiðim sevgin. Prag’ daki Sevgilim. Karlý gecelerde Anýmsarým seni Yaðmurlar altýnda Dolaþtýðýmýz Litvanya’ yý. “Kanal” ý Seyrederken Bütün Slav Ve Slavak güzellikleri. Kalýn sesli Kadýnlar. Ortodoks Hüznü. Ve “Tütün” ü Okurken Ve Fuçiði. Kanýmýzla Yazýlmýþtýr Hayatýn destaný Toprakta Dudaklarýmýzýn Ýzi var. Ve donup kaldýðýmýz Cephelerde Buruþuk Mektuplar Ve yerlerine Ulaþmamýþ. Savaþ Ve keder Ve þiirler Korkunç bir Aþk özlemi. Ýnsanlara Duyduðum sevgiden Boðulurcasýna Kalbimi Çatlatýrcasýna Ýmgeler Ve trenler boyunca Taþýdýðým. Þehirlerden Geçerek Ve her bir insanýn Bakýþlarýnda Köyler ve uzak Duygular. Sonsuzca seninle Seviþme özlemi Ve erkek olduðumun Bilincinde olarak Ve idama Giden bir adamýn Karýsýna Býraktýðý Mektup kadar Çaðdaþ ve anlaþýlýr. Ekmek kadar Kederli. Vaptzarov’un Þiirleri kadar. Sevgilim, binlerce kilometreye Yayýlan kalbim Ve gözyaþlarým Ve her þeye Yetiþme duygusu. Bütün romanlarý Yutarak Bütün aþklarý Yaþayarak Ve çaðdaþ ve sarsak Kalbimi Avutamaz Ne yaðmur… Ne þiirler… Ataol Behramoðlu